Dobro i zło. Z pozoru dwie siły będące na odległych krańcach bytu, nie są jednak tak jednoznaczne, jakby się wydawało. Czy chęć zniszczenia innych, łaknienie porażek, bólu i samotności jest złe? A może pozbawienie kogoś współodczuwania pozwala mu dojrzeć więcej, dokonać trafniejszych wyborów? Dylan lubi samotność, nigdy nie zabiega o czyjąś uwagę i uczucia. Ich znaczenie jest mu obce, choć po latach spędzonych w domu dziecka potrafi określić te, które przyciągają go bardziej. Chłopak czerpie radość ze smutku i bólu. Niczym wampir energetyczny karmi się złymi emocjami, tymi, które najczęściej tłamsimy w środku. Jego życie zmienia się pod wpływem Sophie, choć i ona nie może mieć pewności, że nauczy Dylana…