„Miłość i nauka są do siebie podobne pod tym względem, że nigdy nie idą na zmarnowanie.” Spójrz dookoła siebie. Jeśli masz szczęście, jesteś wśród ludzi, którzy są dla ciebie ważni i potrafią tworzyć twój świat, twoje miejsce na ziemi. Jednak jak odnaleźć spokój i bezpieczeństwo, gdy wszystko, co cię otacza, jest pełne dystansu i powściągliwości? Jak przekazać pasje innym, gdy nauczono cię nigdy nie okazywać uczuć i nie wyrażać na głos własnych marzeń? Hope Jahren, to kobieta naukowiec, dla której domem i oazą bezpieczeństwa stało się laboratorium. Gdy była dzieckiem, godzinami przebywała z ojcem w jego laboratorium. Czas ten wypełniała jej pasja i ogromna ciekawość, która pozwala na pokonanie więzów…

Jeśli kiedykolwiek w życiu o czymś marzyliście, chcieliście czegoś bardzo mocno, wyobrażaliście to sobie tysiące razy w głowie i w końcu to się spełniło, to znaczy, że Wszechświat was naprawdę lubi. Szukasz lekkiej lektury, która umili ci popołudnie z kawą. Postanawiasz wrócić do korzeni i podświadomie wybierasz fantastykę, która zapowiada się ciekawie, a opinie o niej są podzielone. Chcesz przekonać się sam, w której z grup czytelniczych będziesz. Debiut młodej autorki Karoliny Sudoł mile mnie zaskoczył, jest dobrą lekturą na jesienne popołudnie. Głównym bohaterem pierwszego tomu serii Banda jest Ryder, który wraz ze swoją grupą sprawnie balansuje na granicy dwóch światów, starając się trzymać porządek i chroniąc słabszych. Męski, władczy i…

    Podobno nie jest ważne czy wierzysz w istnienie innego wymiaru, jeśli jest ci pisane, poznasz ten świat i stanie się on codziennością, która niczym cię już nie zaskoczy. No właśnie, czy aby na pewno nie? A jeśli zostajesz wplątana w kradzież, która miała być doskonała, a wokół zaczynają dziać się dziwne rzeczy? A no i jest jeszcze ten kac i utrata pamięci, które ciężko wyjaśnić. Wioleta pracuje w pubie, gdzie łączą się ze sobą dwa światy. W Lunie widziała już wiele, gdyż lista stałych bywalców jest długa i dość ekscentryczna. Bywają tu wampiry, wilkołaki, gnomy i wiedźmy a no całe stada przemądrzałych elfów i wyniośli magowie. Jednak dopiero pojawienie…

  Wiele godzin próbuje ułożyć, choć parę zdań. Skupiam się na treści, która żywo tkwi w mojej głowie i każde słowo, zdanie wydaje się nie takie, słabe i mało istotne. Boje się, że tak ważne przesłanie może mi gdzieś uciec, zatrzeć się pod naporem innych mniej ważnych słów jednak chce, by o tej debiutanckiej powieści dowiedziało się jak najwięcej osób.  Małgorzata Sambor-Cao daje nam historię brutalną, wciągającą i na wskroś realną. Od pierwszych stron na twarzy czytelnika maluje się szok i niedowierzanie. To, co dla nas jest nienormalne i przeraża nas na wskroś, w Meksyku jest codziennością, której nikt się nie przeciwstawia z obawy przed utratą życia. Mafia, narkotyki, przemoc…

Czasami mamy wrażenie, że nie jesteśmy sobą, że coś nie pozwala nam na odkrycie własnego ja. Co, jeśli nie mamy wspomnień, nigdy niedane nam było poznać przeszłości, pochodzenia? Czy potrafimy się odnaleźć? „Jeśli jakiś przedmiot faktycznie zaginął, a ja przesunę po nim dłonią, widzę gdzie i w jakich okolicznościach został zgubiony.” Marta zgubiła się i nie może odnaleźć. Jako niemowlę została porzucona w walizce na dworcu Lime Street i tam już została pod opieką Matki, która wychowywała Martę metodą ciężkiej ręki. Jednak, gdy Matka umiera a panna Zguba, musi poznać swoja prawdziwą tożsamość, zaczyna się piękna literacka przygoda, gdyż nie wystarczy znaleźć informacji, trzeba być na nie gotowym. Przez 16…

Czasami potrzebujemy samotności, żeby przetrawić pewne sprawy, przegryźć je w sobie, przemielić i przeżuć, nieraz aż do mdłości. Ale kiedyś nadchodzi właściwy czas i trzeba wyjść z mrocznej jaskini, z tego cholernego gówna, w którym tkwiliśmy, i poszukać kogoś kto nas pokocha, trzeba być z kimś, bo przecież jesteśmy tylko ludźmi, nie mamy siły Boga, żeby radzić sobie samemu. Wszyscy kogoś potrzebujemy. Czy można pokochać złamanym sercem? Czy po wielu miesiącach bólu i wielu odrzuceniach, jesteśmy w stanie się podnieść? Cierpienie staje się zamkniętą twierdzą twej duszy, jednak ona nigdy się nie podda, nie odpuści, a nadzieja będzie się cichutko i niemal niezauważalnie tlić w jej wnętrzu, by w końcu…

„Nikt nie jest zdolny tak bardzo skrzywdzić drugiego człowieka jak inny człowiek, i to człowiek musi tego człowieka przed człowiekiem obronić!!!” Jak dla ciebie wygląda zło? Co zrobisz, jeśli to ty będziesz musiał z nim walczyć? Co poświęcisz? Podobno w każdym człowieku jest cząstka zła, którą wystarczy odpowiednio podsycać przez określony czas by to, co najgorsze rosło w siłę. Nawet jeśli teraz siedzisz i uparcie twierdzisz, że ciebie to nie dotyczy, to nigdy nie wiesz, co zmotywuje cię, by stanąć po stronie zła. Anna Anioł jest żoną i matką, która nosi w sercu tajemnice z przeszłości. Jej poukładane życie u boku drugiego męża Roberta zaczyna się powoli kruszyć z powodu…